close
Styczniowy „Szyc” w Teatrze Barakah (RECENZJA)

Styczniowy „Szyc” w Teatrze Barakah (RECENZJA)

Spektakl „Szyc” Teatru Barakah, obejrzany 21 stycznia 2017, wciąż budzi skrajne emocje. Jedni zachwycają się bezpruderyjnymi, odsłaniającymi ludzkie niedoskonałości scenami, inni w tych samych momentach z zażenowaniem opuszczają powieki. Dla publiczności wrażliwej na symbolikę kilka przedmiotów i gestów to niezwykle ważne elementy spektaklu. Dla niektórych „Szyc” to po prostu przezabawne widowisko w stylu groteskowego kabaretu.

mat. Teatru Barakah
mat. Teatru Barakah

Na tych różnicach w odbiorze polega współczesny teatr. Nie kształtuje on gustów i nie narzuca punktu widzenia. Istotą współczesnej sztuki teatralnej jest skonfrontowanie poglądów, stereotypów którym wierzymy, doświadczeń, zebranej wiedzy, wartości które wyznajemy z rzeczywistością na scenie. Obejrzany spektakl w stu procentach wpisał się w ideę kontrowersyjnej, dającej do myślenia groteski. Fakt, że spektakl stworzono z interaktywnym udziałem publiczności, jeszcze wzmógł wrażenie, że ostateczna ocena sztuki zależy wyłącznie od widza.

Zamysłem reżyserki Any Nowickiej było przede wszystkim przerysowanie słów, wydarzeń, postaci. Bazując na materiale, jakim była sztuka Hanocha Levina, stworzyła świat małych ludzi i ich niskich wartości. Cztery postaci – matka, córka, ojciec i zięć (Lidia Bogaczówna, Monika Kufel, Paweł Sanakiewicz, Karol Śmiałek) nieustannie zmagają się ze swoimi słabościami i szaleństwami. Przy dźwiękach muzyki skomponowanej przez Renatę Przemyk wyśpiewują swoje życiowe problemy: niemożność wydania córki za mąż, fantazje młodej kobiety, przerośnięte oczekiwania jej przyszłego męża, międzypokoleniowe rozterki, rozpacz w wyniku konfrontacji z rzeczywistością… a wszystko okraszone czarnym, błyskotliwym humorem, co czyniłoby z postaci godnych pożałowania mieszkańców zwykłego żydowskiego miasteczka, gdyby nie fakt, że są oni zupełnie świadomi swojego położenia. Ta wiedza sprawia, ze przeżywają oni wewnętrzne konflikty, a w chwilach samotności poddają się najgłębszym refleksjom na temat swojego położenia.

W jakim stopniu możemy zidentyfikować się z postaciami i jak wiele mądrości zaczerpnąć ze spektaklu? To zależy od każdego z nas. Sztuka oferuje przestrzeń do interpretacji. Przede mną postawiła pytania dotyczące życia rodzinnego – gdzie przebiega granica między samodzielnością a egoizmem? Czy starzy powinni ustąpić młodym, a jeśli tak, to w jakich dziedzinach? Czy konflikt pokoleń to tylko pusty frazes? Czy w ogóle istnieje etyka życia rodzinnego?… i wiele, wiele innych.

Autorka recenzji: Emilia Koszela

Teatr: Teatr Barakah

Tytuł: „Szyc”

Reżyseria: Ana Nowicka

Autor: Hanoch Levin

Tłumaczenie: Michał Sobelman

Muzyka: Renata Przemyk

Choreografia: Iwona Olszowska

Realizacja i produkcja muzyczna: Piotr „Lala” Lewicki

Obsada: Lidia Bogaczówna, Monika Kufel, Paweł Sanakiewicz, Karol Śmiałek

Spektakl obejrzany dzięki uprzejmości Teatru Barakah

„GŁUPIA MĄKA WARIATÓW” I TEATR MUMERUS

Reportaże Kapuscińskiego KONKURS

Nasza strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. dowiedz się więcej

Nasza strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych.
Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb.
Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.

Zamknij