close
Nietuzinkowo delikatny, refleksyjny świat kilkulatka (recenzja książki „Przezroczysty chłopiec”)

Nietuzinkowo delikatny, refleksyjny świat kilkulatka (recenzja książki „Przezroczysty chłopiec”)

Czyta się pięknie, opowiada (czy pisze) o niej już nieco trudniej. Bo „Przezroczysty chłopiec” to niezwykle delikatna, poetycka, lekka i przyjemna, ale i opowiadająca o poważnych sprawach książka dla dzieci i dorosłych. Opowieść nakreślona ręką Antoniny Krzysztoń, znanej kompozytorki, piosenkarki i autorki tekstów, to podobnie jak nurt reprezentowany w życiu zawodowym autorki – poezja niemal śpiewana.

Historia „Przezroczystego chłopca” opisuje rok z życia przedszkolaka, z grupy starszaków, który relacjonuje zdarzenia ze swojego życia, swoje refleksje i tęsknoty do anonimowego „koleżkowi”. W 25 krótkich rozdziałach kilkuletni Franek opisuje nam swoje przygody, zarówno te wesołe jak i smutne (np. choroba kolegi), nostalgiczne (tęsknota za zmarłym, ukochanym dziadkiem, którego zniknięcia nie jest w stanie jeszcze pojąć), dramatyczne (jak pożar firanki, czy popalanie papierosów w przedszkolu!) i nieco bardziej przyziemne (np. współprzeżywanie smutku Wojtka, który obwinia się za to, że tata już z nimi nie mieszka, choć on „tak bardzo się starał”). Chłopiec opisuje co dzieje się u niego w przedszkolu, domu, wśród rówieśników i w rodzinie.

Zwyczajny, wydawałoby się typowy kilkulatek, niewidzialny (przezroczysty), bo niewyróżniający się w tłumie, ale i trochę niedostrzegalny ze swoimi dziecięcymi lękami i problemami przez swych rodziców, wydaje się być jednak dzieckiem bardzo samotnym i na swój sposób nieszczęśliwym. Z bardzo dużą wrażliwością, wyjątkową mądrością i spostrzegawczością opowiada o swoich emocjach (choć może nie wszystkie jeszcze rozumie i ogarnia swoim umysłem), rozmyśla, zadaje pytania. Tęskni za swoimi rodzicami, których ciągle jest mu mało, którzy nie zawsze słuchają, nie widzą problemu w rzeczach w których on je dostrzega, zazdrości rówieśnikom, zamartwia zniknięciem i chorobą Piotrka, przy jednoczesnym nie dostrzeganiu „inności” chorej koleżanki.

Przyjemnym, kolorowym akcentem w życiu kilkulatka jest postać Pana Balona, człowieka na pół prawdziwego, na pół fantastycznego, który pojawia się zawsze wtedy, gdy potrzebna jest jakaś mądra rada, pokrzepiające słowo, czy po prostu obecność kogoś bliskiego sercu.

Autorka zaskakująco sprawnie weszła w umysł i wrażliwość dziecka, świetnie nakreślając obraz świata widziany oczami dziecka, doskonale oddając nie tylko chaos myśli i styl formułowania zdań (który z początku lektury mnie nieco denerwował), ale i cały sposób myślenia kilkulatka.

Lektura książki, mimo że opisana przeze mnie jako przyjemna i liryczna, jest niezwykle życiowa i niewiarygodnie wartościowa. Choć dzieci być może nie dostrzegą lub nie zrozumieją niektórych spraw i problemów, w niej opisanych, historie w niej zawarte mogą stać się dobrym zaczynkiem do wielu wartościowych rozmów z naszymi pociechami.

Śmiem twierdzić, że nietuzinkowa, oryginalna lektura „Przezroczystego chłopca” pomoże nie tylko dzieciom, spojrzeć na świat z nieco innej perspektywy. Dla wielu dorosłych doskonale odwzorowany dziecięcy sposób patrzenia na świat i sprawy, emocje, z jakimi nasze dzieci muszą się w nim zmierzać, może stać się naprawdę niezwykłym i ważnym odkryciem. Serdecznie polecam.

Autor recenzji: Agnieszka Jedynak

Autor: Antonina Krzysztoń

Tytuł: Przezroczysty chłopiec

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

 

Książę

Muzeum Historyczne dla dzieci 9-15 października

Nasza strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. dowiedz się więcej

Nasza strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych.
Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb.
Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.

Zamknij