close
„Tu prowadzą ścieżki wydeptane przez ludy ziemi…” „Bursztynowe drzewo” (RECENZJA)

„Tu prowadzą ścieżki wydeptane przez ludy ziemi…” „Bursztynowe drzewo” (RECENZJA)

Art Color Ballet jest czymś więcej niż zespołem tańca współczesnego. Jego spektakle to feeria wzajemnie uzupełniających się barw i dźwięków, towarzyszących perfekcyjnie dopracowanym choreografiom oraz wizualizacjom. Publiczność Sceny Nowohuckiego Centrum Kultury już dwukrotnie miała okazję być świadkiem tych niezwykłych widowisk. Wyjątkowo entuzjastyczny odbiór „Kryptonimu 27” oraz „Preludium słowiańskiego” zaowocował listopadową premierą kolejnego dzieła wyreżyserowanego przez Agnieszkę Glińską pod tytułem „Bursztynowe drzewo”. Zostało ono zrealizowane w ramach wydarzenia Open Eyes Festival, towarzyszącego drugiej edycji kongresu Open Eyes Economy Summit.

Treść scenariusza stanowi wędrówka ludów w czasie oraz przestrzeni – twórcy prowadzą nas zarówno przez różnorodne krainy geograficzne, jak i przez wieki. Przedstawiony proces kształtowania się państwa polskiego zobrazowany został w sposób wysoce artystyczny, a przy tym plastyczny. Sięgamy do pradziejowych korzeni naszej tożsamości, by gałąź po gałęzi piąć się ku rozwijającym się – dzięki bogatym doświadczeniom historycznym – pędom. Reżyserka kładzie duży nacisk na pokazanie wpływu zewnętrznych kultur na dzisiejsze społeczeństwo. Bogatą wiedzę etnograficzną udało jej się ukazać na scenie w sposób magiczny i baśniowy.

Jeszcze przed pojawieniem się tancerzy, szczególną uwagę widzów przykuwała scenografia. Imponujących rozmiarów korona drzewa składała się z rozłożystych gałęzi, które okalały niemal całą scenę. Kiedy zgasły światła, na deski (dosłownie) wpełzli tancerze. Ich smukłe ciała stanowiły prawdziwe dzieła sztuki – nie tylko ze względu na muskulaturę, ale przede wszystkim na pokrywające je dekoracje, będące efektem pracy mistrzów bodypaintingu. Rytmiczne ruchy aktorów – momentami subtelne i delikatne, chwilami zaś ekspresyjne i dynamiczne – niemal hipnotyzowały publiczność.

Ale występy Art Collor Ballet to nie tylko taniec, to także czyste dźwięki i przejmująca muzyka. Swoim śpiewem bezapelacyjnie zachwyciła Joanna Słowińska – zarówno solo, jak i w duecie z rewelacyjnym Karolem Śmiałkiem. Świetna akustyka Sceny NCK sprawiła, że jej mocny, głęboki głos wypełniał całe pomieszczenie, wdzierając się w serca i umysły słuchaczy z gwarancją pozostania w ich pamięci jeszcze na długo po spektaklu. Przeplatające się melodie skrzypiec, altówki, wiolonczeli, saksofonu, fletu, fortepianu, kontrabasu, gitary basowej, perkusji oraz skrzypiec tworzyły zachwycające, różnorodne kompozycje. Klasyczne brzmienia doprawione samplami oraz szczyptą elektroniki zyskały jeszcze mocniejszy i odrobinę nowocześniejszy wydźwięk. Wszystkie te elementy idealnie wprowadziły widzów w prasłowiański klimat.

Artyzm, piękno, prawdziwość oraz szlachetność „Bursztynowego drzewa” tkwią w doszlifowaniu i dopasowaniu najdrobniejszych jego szczegółów. W ciężkiej pracy całego zespołu, której efekty przedstawione są na scenie w „lekki” sposób – choć wymagający od widza fantazji, wyobraźni, a także umiejętności interpretacji. Połączenie wielu środków przekazu w jednym spektaklu gwarantuje publiczności moc spektakularnych, synestetycznych wrażeń. Dla tych, którzy chcą je przeżyć, spotkanie z Art Color Ballet wydaje się być nieodzowne. Najbliższe zaplanowane jest na wiosnę 2019 roku – oczywiście w Nowohuckim Centrum Kultury.

Autor recenzji: Wiola Nowak
Teatr: Scena Nowohuckie Centrum Kultury
Tytuł: Bursztynowe drzewo
Reżyseria, scenariusz, choreografia: Agnieszka Glińska
Teksty: Jan Słowiński
Muzyka: Stanisław Słowiński
Śpiew: Joanna Słowińska
Śpiew, recytacje: Karol Śmiałek

Współpraca przy choreografii: Gabor Halász, Anna Karabela
Współpraca przy scenografii: Joanna Łaksa
Wizualizacje i animacja: Szymon Kamykowski, Piotr Słodkowicz

Charakteryzacja bodypainting: Joanna Łaksa, Joanna Cieśla, Karolina Sobońska, Kinga Wójtowicz, Eliza Łoboda, Ewa Hojka, Monika Gigier, Natalia Wija, Weronika Tyrpa , Olga Pidgorna , Agnieszka Glińska

Tancerze: Agata Kamykowska, Marta Mietelska-Topór, Piotr Słodkowicz, Katarzyna Kleszcz, Joanna Czarnecka, Katarzyna Walendowska-Gosek, Anna Turzańska, Stanisław Iwanicki, Joanna Juraszek, Agata Jóźwik , Rafał Matusiak, Karolina Gudz, Szymon Walawender, Jadwiga Krowiak, Maria Jasiczek, Ivanna Chaikovska, Mateusz Miela, Anna Karabela, Gabor Halász, Kaja Będkowska-Klar

Muzycy:
Stanisław Słowiński – skrzypce, elektronika, sample
Marta Wajdzik – saksofony, flet
Franciszek Raczkowski – fortepian
Justyn Małodobry – kontrabas, gitara basowa
Adam Stępniowski – perkusja
Krzysztof Katana – skrzypce
Agata Front – skrzypce
Aleksander Frankiewicz – altówka
Mikołaj Pęcherski – wiolonczela

Data premiery: 16.11.2018
Spektakl obejrzany dzięki uprzejmości: Nowohuckiego Centrum Kultury

„Hipnotyzer” w Teatrze Nowym Proxima

Wystawa „Nabytki MHF 2018: Bronisław Schlabs” w Muzeum Fotografii

Nasza strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. dowiedz się więcej

Nasza strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych.
Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb.
Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.

Zamknij