close
Paradox: filmowy plener jesienny

Paradox: filmowy plener jesienny

18 września 2019paradoxkino pleneroweFree SOlo364wyświetleń

Od 20 września do 4 października sala kinowa Paradoxu będzie w remoncie. Nie oznacza to jednak przeryw od kina, bo Paradox zaprasza na seanse pod gołym niebem!

Filmowy plener jesienny – pokazy plenerowe w ogrodzie Centrum Młodzieży:

27.09 (piątek)
19:15 Jak pies z kotem / reż. Janusz Kondratiuk / Polska / 2018 / 97′

Jak pies z kotem 

Najnowszy film Janusza Kondratiuka to słodko-gorzki obraz relacji rodzinnych, dla którego inspiracją jest prawdziwa historia. Pełna ironicznego humoru wizja nieszablonowej rodziny, z jej konfliktami i rywalizacją, niepozbawiona momentów wzruszenia i autentycznej bliskości. Gdy starszy z braci, Andrzej nagle zachoruje, młodszy – pomimo różnic i muru nieporozumień, jaki przez lata wyrósł między nimi – podejmie się opieki nad potrzebującym pomocy bratem.


04.10 (piątek)
19:15 Free solo / reż. Jimmy Chin, Elizabeth Chai Vasarhelyi / USA / 2018 / 100′

Free solo – ekstremalna wspinaczka

Jeden z najlepszych dokumentów tego roku. Niesamowite kinowe doświadczenie. Zapierająca dech w piersiach przyroda i przerażający plan – wspinaczka na wysokość 2300 m po niemal pionowej skale, i to bez zabezpieczenia. Alex Honnold postanowił dokonać niemożliwego i spełnić życiowe marzenie – wspiąć się na majestatyczny El Capitan w parku narodowym Yosemite. Cel uda się osiągnąć, ale tylko wtedy, gdy wszystko pójdzie zgodnie z planem, a jak wiadomo, przy tego rodzaju wspinaczce możliwa jest nieskończona liczba scenariuszy, wystarczy obluzowany kamień, silniejszy powiew wiatru. „Free Solo” zachwyca i zdumiewa widokami, ale ukazuje też motywacje ekstremalnego wspinacza. Często niezrozumiałe dla postronnych, którzy nie wiedzą, po co ryzykować życie dla czegoś tak błahego jak sport wyczynowy, uprawiany w dużej mierze tylko dla samego siebie i ciągłego przekraczania własnych granic. Alex niczego nie tłumaczy, ale po prostu wspina się dalej, wyznaczając limity ludzkiej wytrzymałości.

Ilość miejsc ograniczona

Dagmara Marcinek

Dagmara Marcinek

When I'm hungry, I eat. When I'm thirsty, I drink. When I feel like saying something, I say it.

„Polski bajer…” (recenzja)

Unikalny koncert Metallica w Cinema City

Nasza strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. dowiedz się więcej

Nasza strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych.
Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb.
Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.

Zamknij