close
Władysław Broniewski „Wierszem przez życie. Poezje” (recenzja)

Władysław Broniewski „Wierszem przez życie. Poezje” (recenzja)

Zbiór poezji, wydany przez Wydawnictwo Iskry, to przekrój twórczości Władysława Broniewskiego. Poeta, którego życie było burzliwe i pełne sprzeczności, poprzez swoją artystyczną działalność wielokrotnie padał ofiarą przyklejanych etykietek. Nowe wydanie ma na celu przedstawienie sylwetki pisarza, ukazanie całej prawdy o nim.

Mało nas,

a odnajdujemy się w tłumie,

złączeni krokiem żelaznym,

złączeni pieśnią żelazną –

my,

podpalacze serc,

dynamitardzi sumień,

recydywiści marzenia,

gniewu i entuzjazmu.

Utwory zebrane przez Mariusza Urbaniaka do publikacji „mają pokazać Broniewskiego kompletnego, autora wierszy, które nadal nie pozostawiają czytelnika obojętnym. Poetę walki i miłości, poetę wielkich nadziei i gorzkiej rezygnacji, kiedy zrozumiał, jak bardzo został oszukany. Poetę nękanego dramatami i nałogami”. Tak właśnie autor wstępu charakteryzuje poetę. Wiele etapów życia Broniewskiego zostawały mu zamazywane lub odgrzebywane na przestrzeni PRL-u i Polski po 1989 roku. Niestety, sam artysta nie dożył momentu, gdy można mówić o jego życiorysie bez cenzury – zarówno o jego wczesnych doświadczeniach w Legionach Piłsudskiego, walce o niepodległość, głoszeniu postulatów proletariatu w dwudziestoleciu międzywojennym, niewoli sowieckiej, walki u boku Andersa i wreszcie powrotu do Polsku Ludowej i sympatyzowaniu z władzą. Burzliwemu życiu w służbie kraju towarzyszyły dramaty życia osobistego. Wiersze w niniejszym tomie poezji są właśnie wykładnią wymienionych aspektów.

Zbiór poezji składa się ze wstępu Mariusza Urbaniaka, w którym zarysowaną mamy charakterystykę twórczości poety. Dalej mamy podział na trzy działy: wiersze przedwojenne, wiersze wojenne, wiersze powojenne. Wśród utworów dominuje podmiot liryczny, który dzieli się swoimi traumami, nawracającymi wspomnieniami, problemami ze snem. Bardzo często sięga po formułę synkretyczną – ballady, poematy – przedstawia historię, obrazuje jakieś wydarzenie, które ma na celu wywołać uczucie, pobudzić do refleksji („Ballady i romanse”, „Ballada”, „Księżyc ulicy Pawiej”). Ze względu na poruszaną tematykę często możemy zauważyć nawiązania do literatury romantyzmu, sam również wspomina, iż z miłą chęcią Słowackiego uczył się na pamięć. W wierszach opowiada o doświadczeniach żołnierskich („Bagnet na broń”, „Żołnierz polski”, „Mannlicher”), ale również o miłości, cierpieniu, poszukiwaniu spokoju wewnętrznego („Nie śpię, spać ci nie daję, palę papierosy”, „Ja bym napisał coś pod Broniewskiego,/ ale jego nie ma w domu,/ on samotny chodzi Żoliborzem/ i nawet domu nie ma,/ tylko ruiny bez kształtu”). Miłość u Broniewskiego jest połączona z rozłąką, tęsknotą, niepewnością.

Tomik poezji Władysława Broniewskiego wybrany i opatrzony wstępem przez Mariusza Urbaniaka zasługuje na uwagę wszystkich wielbicieli i miłośników poezji polskiej. W nieco ponad stustronnicowej książeczce zebrany mamy cały przekrój twórczości Broniewskiego. Możemy poznać go nieco głębiej niż tylko autora wierszy-trenów o zmarłej córce i utworów pochwalnych na cześć Lenina. Otrzymujemy tutaj portret człowieka oddanego, silnego, zmagającego się każdego dnia z obrazami z przeszłości.

 

Autor recenzji:  Karolina Orlecka

Tytuł: „Wierszem przez życie. Poezje”

Autor: Władysław Broniewski

Wydawnictwo: Wydawnictwo Iskry

Za egzemplarz recenzencki dziękujemy Wydawnictwu Iskry!

Wrześniowe nowości Wydawnictwa Debit

„Kazik, ja tylko żartowałem. Historia człowieka, który był jak Polska” w Teatrze Nowym Proxima(recenzja)

Nasza strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. dowiedz się więcej

Nasza strona internetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych.
Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb.
Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.

Zamknij