Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia co roku jest producentem lub współproducentem przedstawień teatralnych. W tym roku wśród tych produkcji znalazły się cztery przedstawienia: Iwana Wyrypajewa „Nieznośnie długie objęcia”, „Plac Bohaterów” Krystiana Lupy, „Kalkstein/ Czarne słońce” Joanny Grabowieckiej oraz „Wielcy inni: depresje. Szymborska, Rymkiewicz, Bielicka” Jacka Kozłowskiego. 8. Międzynarodowy Festiwal Teatralny Boska Komedia rozpocznie się 4 grudnia a zakończy 13 grudnia 2015 roku. Sprzedaż biletów na przedstawienia z sekcji PURGATORIO rozpocznie się 22 października, natomiast sprzedaż biletów na spektakle konkursowe 6 listopada br.
PURGATORIO – premiery i wydarzenia towarzyszące
Od kilku lat Boska Komedia produkuje i współprodukuje spektakle. Festiwal staje się platformą długofalowej współpracy, przestaje być tylko tygodniowym wydarzeniem, a wspiera produkcje w różnych teatrach całej Polski. Spektakle Boskiej Komedii trafiają do repertuarów i żyją przez kilka sezonów. „Chcę zwrócić uwagę na załamujący się system finansowania działalności bieżącej instytucji kultury i podjąć dyskusję z eventowymi oraz komercyjnymi trendami w zarządzaniu kulturą. Festiwal o tak rozpoznawalnej marce może być poważnym narzędziem w dyskusji o kondycji kultury w naszym kraju” – mówi Bartosz Szydłowski – pomysłodawca i dyrektor artystyczny festiwalu. Sekcja PURGATORIO to także wydarzenia towarzyszące – spotkania z twórcami spektakli konkursowych, tzw. Sceny Dantejskie oraz Teatr od kuchni, czyli możliwość rozmowy z artystami i krytykami w niecodziennych warunkach – przy kuchennym stole, czy w towarzystwie dzieci w wieku przedszkolnym. Szczególnym wydarzeniem towarzyszącym będzie prapremiera filmu przygotowanego przez fanpage „Pilne: Krystian Lupa powiedział” na temat ostatniego sezonu teatralnego w Polsce.
Nieznośnie długie objęcia
Iwan Wyrypajew
Daty: 4, 5, 6 grudnia
Miejsce: Narodowy Stary Teatr — Duża Scena
Akcja toczy się w Nowym Jorku i Berlinie. Czwórka bohaterów: troje przyjeżdża do Nowego Jorku z Europy w poszukiwaniu „lepszego” życia, tylko jeden z nich tu się urodził i wychował. Całej czwórce nie udaje się odnaleźć harmonii, ich życie przekształca się w koszmar, ale nagle z każdym z nich dzieje się coś niezwykłego. Dochodzi do spotkania z kosmiczną świadomością i to spotkanie całkowicie odmienia życie wszystkich bohaterów.
Iwan Wyrypajew: „Tę sztukę zamówił u mnie Deutsches Theater w Berlinie. Zamówił, to znaczy zaproponował napisanie sztuki o tym, o czym chcę. Jedynym warunkiem był termin oddania tekstu, otrzymałem na to jedynie pół roku. Udało mi się dotrzymać terminu. Premiera odbyła się w marcu tego roku. Byłem na niej i niestety, aktorzy i reżyser zupełnie nie zrozumieli sztuki. Ale w żadnym wypadku nie mam o to pretensji, ponieważ to z jednej strony bardzo prosty temat, a z drugiej – niesamowicie trudny. Prosty – ponieważ tematem jest „realne, prawdziwe życie”, a trudny – ponieważ absolutna większość ludzi, żyjących na planecie rzadko odczuwa łączność z życiem. I tego nie da się wytłumaczyć ani krytykom, ani aktorom. Dlatego, że „prawdziwe życie” można zrozumieć tylko wówczas, kiedy dochodzi do prawdziwej łączności z tym życiem. A wracając do sztuki, powiem, że dla mnie ona jest przede wszystkim o języku. O stylu, o słowie, o pięknie frazy. Zapewne ta sztuka jest kontynuacją tego, co robiłem w „Lipcu”, gdzie okrucieństwo i piękno łączyło się w jedno rodząc poezję. Jak można opisać rzeczywistość słowami? Nie da się. Ale słowa mogą wywoływać stan, który jest właśnie łącznością z życiem wewnątrz nas”.
Kalkstein / Czarne Słońce
Joanna Grabowiecka
Daty: 5,6 grudnia
Miejsce: Teatr Łaźnia Nowa — Duża Scena
Spektakl „Kalkstein/Czarne Słońce” powstaje w oparciu o historię Ludwika Kalksteina-Stolińskiego – Polaka o niemieckich korzeniach, żołnierza Armii Krajowej odznaczonego Krzyżem Walecznych, agenta gestapo odpowiedzialnego za wydanie Niemcom Stefana Grota-Roweckiego, współpracownika Urzędu Bezpieczeństwa, denuncjatora ludzi związanych z opozycją demokratyczną i Radiem Wolna Europa, a także badylarza, mitomana, kobieciarza, alkoholika, dwudziestowiecznego anty-Wallenroda, pisarza marynisty, scenarzysty, autora scenariusza popularnego serialu z gatunku płaszcza i szpady „Czarne chmury”. To opowieść o człowieku, który za wszelką cenę pragnął sławy i bohaterstwa, a został największym zdrajcą w historii polskiego podziemia i powojennej Polski. Ludwik Kalkstein to Super Polish Hero à rebours. Jego życie, rozciągnięte niemal na cały XX wiek staje się dla twórców spektaklu punktem wyjścia do rozważań o Polsce, płynności takich pojęć jak patriotyzm, ojczyzna, bohaterstwo czy zdrada. W sztuce Julii Holewińskiej znajdziemy Polskę z czasów II Wojny Światowej, z okresu komunizmu, ale także tę z XVII wieku i tę współczesną – za każdym razem pełną dumy, brawury, odwagi, ale też zaściankowości, zabobonów, cwaniactwa i zdrad. „Kalkstein/Czarne Słońce” to podróż bez trzymanki przez polską historię i współczesność pełną pomników i szamba, przez świat, w którym ideały toczą walkę z ciemną stroną słońca.
Wielcy inni: depresje. Szymborska, Rymkiewicz, Bielicka
Jacek Kozłowski
Daty: 5, 6 grudnia
Miejsce: Narodowy Stary Teatr — Duża Scena
Druga odsłona wałbrzyskiego stand-upu teatralnego Jacka Kozłowskiego. Wisława Szymborska, Jarosław Marek Rymkiewicz, Hanka Bielicka. Wybrani z bogatego pejzażu narodowych mitologii i symboli, ludzie-idiomy zabierają głos. Trzech aktorów, trzech bohaterów i trzy monologi. Przekraczając granice przyzwoitości i dobrego smaku, biograficzne szczegóły zostają tutaj wykorzystane, by uruchomić precyzyjny mechanizm zasadzający się na parodii i ironicznym podejściu do rzekomych świętości. Kolejne żarty i opowieści, prezentowane przez komików, składają się na prześmiewczy, ostry portret „polskich super-bohaterów”. Umożliwiając z jednej strony intymne obcowanie z ważnymi dla rodzimej kultury figurami, z drugiej – odzierając je z patosu, powagi i wzniosłości – bez wątpienia ulubionych zjawisk z rezerwuaru polskiego historycznego imaginarium. Szymborska, Rymkiewicz, Bielicka ukazani zostaną w depresji. Doświadczenie rozczarowania, znudzenia rozpoznanym światem, daje się odnaleźć w trzech, indywidualnych, zamkniętych i kompletnych językowych przestrzeniach. Równocześnie odmienne stylistyki, właściwe dla trzech artystów, wyznaczają różne modele podejścia do opisu i diagnozowania rodzimej rzeczywistości. Każdy z nich natomiast zostanie wzięty w ostry, komiczny nawias i posłuży jako pretekst do szalonej zabawy zbiorowymi wyobrażeniami, kulturowymi normami i wielkimi hasłami, z patriotyzmem na czele.
Plac Bohaterów
Krystian Lupa
Daty: 13 grudnia
Miejsce: TVP Kraków Studio S3 w Łęgu
15 marca 1938 roku, na Placu Bohaterów, w samym centrum Wiednia, Adolf Hitler dokonał aneksji Austrii. W sztuce Thomasa Bernharda, wyreżyserowanej przez Krystiana Lupę, akcja dzieje się pięćdziesiąt lat później, w mieszkaniu położonym w pobliżu Placu Bohaterów, w którym swoje rodzinne spotkanie po latach organizuje klan Schusterów.
Profesor Schuster, filozof i myśliciel, który uciekł z Austrii do Oksfordu, został poproszony przez burmistrza miasta, żeby powrócić na uniwersytet. Ale jedyną opcją, jaką widzi dla siebie w Wiedniu jest samobójstwo. A to wszystko dlatego, że sytuacja we współczesnej Austrii „jest znacznie gorsza niż pięćdziesiąt lat temu”. Los Josepha Schustera w tym politycznym dramacie obnaża moralny, duchowy i ideowy wymiar sytuacji w kraju. Język Bernharda, pełen muzyki i poezji, charakteryzuje zwarta forma. Sztuka natomiast opiera się na pewnego rodzaju przesadzie, która jest narzędziem służącym dramatopisarzowi do ukazania konkretnych uwikłań teraźniejszości w sposób, który sprawia, że widzowie będą równocześnie śmiać się i płakać. Bernhard rozpoczyna sztukę w swój ulubiony sposób: od śmierci bohatera i dochodzenia ukazującego co do niej doprowadziło. Jak zwykle w jego dramatach, tak i tutaj mamy do czynienia z samobójstwem. Tym samym, otwiera się na oczach widzów tajemnicza, pusta przestrzeń, w której co rusz ujawniają się kolejne enigmatyczne znaki, jakim zmuszona będzie się przyjrzeć rodzina zmarłego. W „Placu Bohaterów” ten sprawdzony model zostaje ograny celowo przesadnie. A Krystian Lupa, reżyserując sztukę zwraca naszą uwagę na drobne niuanse i detale, a także kulturowe i społeczne znaczenie każdej ze scen, jak zwykle, tworząc znakomite i niezapomniane przedstawienie.
Po bilety i więcej informacji odsyłamy na stronę:
https://www.boskakomedia.pl/
Organizatorami festiwalu są Teatr Łaźnia Nowa oraz Krakowskie Biuro Festiwalowe, partnerami Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Prezydenta Miasta Krakowa. Sponsorem Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska Komedia jest Kraków Airport.
