„Technika – kontrola ciała – musi być mistrzowska bo ciało nie może stać w miejscu jeżeli jest pełne ekspresji.” – La Meri
Kolejną formą spektaklu z którą przyszło mi się zmierzyć był taniec. Z ciekawością czekałam na to co zostanie mi pokazane. W programie wyczytałam, że ruchowe poszukiwania twórców odnoszą się do teorii Ervinga Goffmana, która z kolei nawiązuje do siatki jawnych i ukrytych reguł kierujących zachowaniem ludzi w obrębie różnych sytuacji.
Obraz który oglądamy na scenie można podzielić na kilka warstw, tworzących ze sobą całość oryginalną i niezwykle plastyczną. Pierwszą warstwę tworzą światła, drugą muzyka. Obie wpisują się w charakter tytułowego Glamour. Jednak głównym elementem tego niesamowitego przedstawienia są aktorzy: Katarzyna Pawłowska, Dominika Wiak, Paweł Łyskawa oaz Dominik Więcek . Początkowo przybierają oni formy, które z czasem utożsamiają wyćwiczone pozy, nieszczere emocje, próby spełnienia oczekiwań współczesnego świata. Dzieje się tak, bowiem kontakt „twarzą w twarz” to wciąż dla nas odgrywanie kolejnych ról.
Zakończenie spektaklu idealnie obrazuje co dzieje się gdy skorupa pęka. Symbolicznie pokazane jest to poprzez zrzucenie przez artystów strojów scenicznych. Dopiero wtedy uwalniają oni swoje prawdziwe oblicze, pełne „ludzkiej naturalności”.
To co zrobiło na mnie największe wrażenie to precyzja, oraz ekspresja tancerzy. Niesamowitą prace włożył także Eryk Makohon, który odpowiada za scenografię pełną wizualnej architektury.
„Glamour” to spektakl, który zapisuje się na długo w głowie każdego oczekującego nowych rozwiązań choreograficznych widza.
Recenzowała: Dominika Rapacz
„Glamour”
Krakowski Teatr Tańca
Choreografia: Eryk Makohon, Katarzyna Pawłowska, Dominika Wiak, Paweł Łyskawa, Dominik Więcek
Występują: Katarzyna Pawłowska Do.minika Wiak, Paweł Łyskawa, Dominik Więcek
Producent: Stowarzyszenie Krakowski Teatr Tańca
Spektakl obejrzany dzięki uprzejmości: Małopolski Ogród Sztuki
