Andriej Tarkowski, wielki mistyk światowego kina, nazwany „duchowym geniuszem ze Wschodu”, w roku 1985 realizował w Sztokholmie swój ostatni – jak miało się okazać – film Ofiarowanie. Był on, podobnie jak wcześniejsze obrazy rosyjskiego reżysera, poetycką parabolą o duchowej sytuacji człowieka i zagrożeniu apokalipsą – przybierającą różne wcielenia i kostiumy. Tworzący kino bardzo osobiste, a zarazem niosące uniwersalne przesłania, autor Andrieja Rublowa i Stalkera był w tym czasie banitą, po decyzji pozostania na Zachodzie pozbawionym obywatelstwa ZSRR. Chroniony przez sztab współpracowników, był absolutnie niedostępny dla dziennikarzy.
Do niezwykłego spotkania Andrieja Tarkowskiego z Jerzym Illgiem i Leonardem Neugerem doszło dzięki temu, że czujący się obco na Zachodzie reżyser chciał porozmawiać z ludźmi, którzy będą mogli go zrozumieć. Niestety, wkrótce świat obiegła wiadomość o chorobie Tarkowskiego, który w rok później zmarł w Paryżu na raka żołądka.
Rozmowa z Illgiem i Neugerem była ostatnim wielkim wywiadem, jakiego udzielił. Opublikowana już po jego śmierci i odebrana jako duchowy testament artysty, doczekała się przekładów na kilkanaście języków. W 30. rocznicę śmierci reżysera po raz pierwszy ukazuje się w wydaniu książkowym.
Materiały prasowe: Wydawnictwo Znak
