Do Amelki, Dyńki, Florki i Kostka dołączą tym razem rozpieszczony, ale w sumie dobroduszny następca tronu, książę Tadżin oraz jego ojciec – już nie tak straszny – król Vladimir. Ta upiorrrrna drużyna podejmie się zadania, które przyprawiłoby o dreszcze niejednego mieszkańca Nokturnii – wyprawy do Królestwa Światła…
Nie obejdzie się rzecz jasna bez kamuflażu. Wszak Świetliste Istoty wierzą, że wampiry wysysają krew, a yeti miażdżą kości. Za to urocza wróżka z przerośniętymi kłami, pulchny jednorożec, wesoło podskakujący kwiatek, nieco mroczny aniołkociak, przerośnięta biedronka i pan wróżek – nie są już tak straszni.
Czy naszym bohaterom uda się rozwikłać tajemnicę zaginięcia żony króla Vladimira? Przekonajcie się sami, towarzysząc Amelce w jej najnowszej przygodzie w krainie, gdzie jednorożce czają się za każdą tęczą.
,,Amelka Kieł i Bal Barbarzyńców” to zaskakująca opowieść o przełamywaniu stereotypów. O szacunku do zwierząt i empatii. O tym, że przyjaciele są najważniejsi, że warto być dobrym i mówić szczerze o swoich emocjach.
To historia w której pokazuje się, że to, co wydaje się straszne na pierwszy rzut oka, wcale nie musi takim być w rzeczywistości! Nie warto ufać powtarzanym przez innych opiniom, szczególnie kiedy są krzywdzące dla innych.
bajkochłonka.pl
To bardzo ciekawa, wampirza książka. Fabuła jest wciągająca i zabawna, ale z książki płynie także wiele mądrych przesłań, na przykład, że nie można nikogo zmusić do przyjaźni, nie można zastąpić bliskości prezentami, albo, że nie wszystko jest takie, jak nam się wydawało na początku.
Autorka opisała rzeczy i miejsca, które znamy na przykład z horrorów (wampiry, duchy, gobliny, cmentarzyska itp.), ale stworzyła opowieść ciepłą, zabawną i całkowicie niestraszną. Wręcz przeciwnie, książka jest zabawna i wzruszająca.
Karolina, maliczytelnicy.pl
Laura Ellen Anderson urzekła mnie wszystkim – jej książka jest tak dopracowana, że próżno szukać w niej wad. Postaci doskonale odwołują się do znanych nam z kultury istot, nazewnictwo ściśle współgra z klimatem opowieści (np. Nokturnia – królestwo mroku czy też Akademia Katakumb), a czarno-białe ilustracje potęgują wrażenie niesamowitości. Przy tym wszystkim autorka obłaskawia postaci wampirów, które jawią się jako niegroźne, przyjazne stworzenia, mające takie same życie i problemy jak my, z tą różnicą, że oni rozwiązują je nocą. Tym samym zaś, oswaja ona dziecięce lęki, pokazując, że strach tak naprawdę ma źródło w głowie.
Zabawna, wzruszająca, promująca wartości takie jak przyjaźń, bezinteresowność i bycie dla innych.
Gorąco polecam!
Ania Szczurek, recenzjeksiazek.pl
Opowieść o przyjaźni, rodzinie, odwadze i… paru kulinarnych obrzydliwościach 🙂 Dodatkowo ogromny plus za rysunki.
Absolutnie polecam!
Varia czyta, od-deski-do-deski.blogspot.com
