Po „Wierszach organicznych” i tomie „Pokarm suweren” w Biurze Literackim ukazuje się kolejna książka poetycka Kacpra Bartczaka „Naworadiowa”. Premiera już 26 sierpnia, a pierwsze czytanie w towarzystwie Pawła Szamburskiego podczas wrześniowej Stacji Literatura 24 w piątek 13 września w ramach cyklu Muzyka słowa.
Rozbudowany utwór tytułowy formalnie kontrastuje z tym, co budują utwory w pierwszej części. Ich minimalistyczna precyzja i analityczna energia znajdują się nagle w inaczej skalkulowanej przestrzeni głosowej, formalnej i tonalnej. Poprzednio zarysowane napięcia i rysy mogą w niej wybrzmieć inaczej.
„Naworadiowa” to struktura, środowisko, ośrodek, w którym jak w zwolnionym tempie, na innej fali, dochodzą do nas wstrząsy targające psychopolityczną rzeczywistością. W takim ośrodku czytelnik będzie obserwował ruch i przemianę pojęć oraz towarzyszących im stanów emocjonalnych. Będzie mógł ustawić się nieco inaczej wobec podsuwanych mu każdego dnia podniecających tez i prawd, które prędzej czy później okazują się pasożytami na tkance życia.
W wyniku tej operacji pojawia się jednak pytanie: czym miałoby być życie uwolnione od psychopolitycznego pasożytnictwa? Czy mamy w sobie jeszcze na tyle żywotności, żeby takie życie sobie wyobrazić? Cóż na to poemat? Sam staje się miejscem niestabilnym, świadomym tej niestabilności, ale właśnie dzięki niej wciąż od nowa podejmuje zadanie zarysowania swojego kształtu w szumie zrodzonym na styku psychiki, cielesności, biologii i polityki.
Kacper Bartczak urodził się w 1972 roku. Jest poetą, tłumaczem, krytykiem i wykładowcą akademickim. Przed rokiem podczas Stacji Literatura swoją premierę miał tom Rae Armantrout „Ciemna materia” w jego przekładzie. W 2009 roku został laureatem Nagrody „Literatury na Świecie” za wydany w Biurze Literackim zbiór esejów krytycznych „Świat nie scalony”. Mieszka w Łodzi.
Materiały promocyjne wydawnictwa Biuro Literackie
