19 stycznia na platformy streamingowe trafi „Nestorka” z nominowaną do Oscara Charlotte Rampling w roli głównej. Film będzie można oglądać na platformach: Premiery Canal+, Rakuten TV, Polsat Box Go, Playnow.pl, Player, Cineman, Mojeekino, E-kino Pod Baranami, Orange, Vectra, TVP VOD.
Siedemnastoletni Sam ma autodestrukcyjne skłonności, które mogą doprowadzić do jego śmierci. Gdy Sam wraca do rodzinnego domu ze szkoły z internatem, zastaje przykutą do wózka inwalidzkiego pochodzącą z Wielkiej Brytanii babcię Ruth. Ruth była kiedyś fotografką wojenną. Żyła pełnią życia i nie stroniła od alkoholu. Wkrótce Sam musi skonfrontować się z zakrapianym alkoholem dowcipem i inteligencją swojej babci.
Ich pierwsze spotkanie jest dziwne. Drugie brutalne. Sytuacja pogarsza się, kiedy Sam zostaje sam z babcią i jej opiekunką Sarah na czas wakacji. Oboje mają silne charaktery i zaczyna się walka o dominację, dzięki której Sam wróci do życia, a Ruth zmierzy się z własną śmiertelnością.
Scenarzysta i reżyser Matthew Saville odnalazł inspirację do nakręcenia filmu „Nestorka” we własnych wspomnieniach z czasów, kiedy dorastał w Nowej Zelandii:
„Nestorka” to bardzo osobista opowieść oparta na moich doświadczeniach z czasów, kiedy byłem nastolatkiem. Kiedy miałem 17 lat moja cierpiąca na alkoholizm babcia złamała nogę i przyjechała z Europy do Nowej Zelandii do swojego domu rodzinnego. Heather miała niesamowite życie. Była w Hiszpanii w czasie wojny domowej, podbijała Afrykę i piła takie ilości ginu, które powaliłyby słonia. Kiedy ja ją poznałem piła dwie trzecie butelki ginu dziennie. Była bystra, czarująca, zabawna i gburowata. Potrafiła doprowadzić nas do łez, ale także rozśmieszyć, siedząc w fotelu w pokoju, który dla niej stworzyliśmy. Była przykuta do wózka, ponieważ złamanie kości udowej nigdy się nie zagoiło i nie mogła już więcej chodzić.
Heather była nieuprzejma i nieustraszona, jednak było widać, że mimo tego, że nas odpychała, bardzo bała się umrzeć sama. Jej życzenie się spełniło. Miałem to szczęście, że towarzyszyłem jej w momencie śmierci, trzymając ją za rękę. W tamtym czasie chodziłem do szkoły z internatem w Nowozelandzkiej stolicy samobójców, czyli Hamilton. Podczas pięciu lat mojej nauki w tamtej szkole, życie odebrało sobie trzech chłopaków. Mogę też wymienić wielu więcej z późniejszych czasów. To były różne historie i różne motywacje. Różne rodzaje wstydu i poczucia winy przyczyniły się do decyzji, jaką podjęli ci młodzi mężczyźni.
W „Nestorce” otwarcie opowiadam o najważniejszych dramatycznych zjawiskach, z jakimi mierzymy się jako ludzie: o życiu, miłości, śmierci, żałobie, wstydzie i naszej własnej śmiertelności. „Nestorka” opowiada o tym, że jako ludzie podejmujemy decyzję, aby żyć oraz, aby umrzeć, o tym jak przeżywamy żałobę i jak cieszymy się życiem. Chociaż tematyka jest ponura, ton filmu jest humorystyczny, a rozgrywający się dramat nie jest przedstawiony w sentymentalny sposób.
To opowieść miłosna, w której siedemdziesięciosiedmioletnia reporterka wojenna i jej wyobcowany wnuk ze skłonnościami samobójczymi odnajdują prawdziwe uczucie do siebie nawzajem.
Materiały prasowe: Best Film
