już wkrótce ukaże się nowa książka Agnieszki Taborskiej – „Bez skóry. Jak rozmawiać z ludźmi w żałobie”, najbardziej osobista książka historyczki sztuki i specjalistki od surrealizmu.
Premiera książki odbędzie się 26 sierpnia o godz. 18.00 w Faktycznym Domu Kultury przy ul. Gałczyńskiego 12 w Warszawie. Z autorką porozmawia Mariusz Szczygieł. Osoby, które nie mogą uczestniczyć w spotkaniu stacjonarnie, mogą obejrzeć transmisję online na profilach facebookowych wydawnictwa Znak Literanova oraz Faktycznego Domu Kultury. Szczegóły tutaj.
O KSIĄŻCE:
LITERATURA PIERWSZEJ POMOCY, GDY NIE WIADOMO, JAK DALEJ ŻYĆ
Nie może dodzwonić się do męża. Nigdzie nie ma jego samochodu. Później zostaje przesłuchana przez policję w charakterze podejrzanej. A potem słyszy najgorsze.
Agnieszka Taborska zaczyna pisać kilka godzin po tym, jak dowiaduje się o śmierci męża. Początkowo te zapiski to jedyna terapia, o jakiej może myśleć. Rodzi się z nich intymna i przewrotna proza o tym, czego boimy się najbardziej, i o żałobie na własnych zasadach.
Co nas drażni po stracie bliskiej osoby, a co daje nam siłę? Czemu parskamy śmiechem w domu pogrzebowym? Jak zachwycać się światem w pojedynkę?
W swojej najbardziej osobistej książce pisarka, historyczka sztuki i specjalistka od surrealizmu, kreuje erudycyjną autofikcję najwyższej próby, dołączając do takich twórców jak Joan Didion czy Roland Barthes. „Bez skóry” wyrasta z bólu, jednak zamiast o śmierci, mówi o życiu. I o tym, co pomaga nam poczuć się mniej samotnie. To także szczególny poradnik dla tych, którym trudno rozmawiać z ludźmi w żałobie.
O AUTORCE:
Agnieszka Taborska
Pisarka, historyczka sztuki, romanistka i wybitna znawczyni surrealizmu. Autorka kultowego tomu „Spiskowcy wyobraźni”. Wydała ponad dwadzieścia książek: opowiadania, eseje, aforyzmy i mistyfikacje literackie, z których wiele doczekało się przekładów na języki obce – angielski, francuski, hiszpański, ukraiński i słowacki. Jej bajki dla dzieci i dorosłych ukazały się w Polsce, Niemczech, Japonii i Korei oraz stały się inspiracją dla filmów animowanych. Fragmenty „Nie tak jak w raju” znalazły się w wyborze „Best European Fiction” wydawnictwa Dalkey Archive Press. Przetłumaczyła na język polski dzieła Philippe’a Soupaulta, Gisèle Prassinos, Rolanda Topora i Spaldinga Graya. Od 1988 roku dzieli czas między Warszawę i Providence w Stanach Zjednoczonych, gdzie wykłada historię sztuki w Rhode Island School of Design.
