„Jeśli chcesz wydostać się z klatki, musisz być gotowa ugryźć rękę, która cię karmi, i wydziobać oczy, które cię pilnują”.
Ten fragment przykuł moją uwagę od pierwszej chwili. Później okazało się, że nie bez powodu. Trudno o lepsze podsumowanie „Bezwładności” – historii, w której dawne decyzje, niewygodne prawdy i nierozliczone krzywdy uporczywie domagają się uwagi.

Margareta Wysocka ponownie zaprasza nas do świata Diany Paderskiej. Do miejsca, w którym spokoju jest niewiele, za to emocji, tajemnic i kłopotów zdecydowanie pod dostatkiem.
A ja znów przekonałam się, jak bardzo lubię Paderską. Jest nieprzewidywalna, błyskotliwa i zdecydowanie wymyka się schematom. Nigdy nie wiadomo, co zrobi za chwilę, ale można być pewnym jednego: nuda jej nie grozi. A jej słynne „sex-killery” udowodniły, że Paderska nawet w szpitalnych okolicznościach potrafi pozostać sobą.
Paderska błyszczy jednak nie tylko swoim charakterem. Bardzo lubię sposób, w jaki Margareta Wysocka prowadzi dialogi. To właśnie w rozmowach najlepiej wybrzmiewają emocje, sympatie, antypatie i wszystkie te drobne rzeczy, które budują relacje między bohaterami.
Szczególnie spodobało mi się to, co autorka zrobiła z relacjami Diany. Obok Langego, którego polubiłam już w „Niepamięci”, pojawia się Marek Kraus. Na szczęście Paderska patrzy na tę znajomość dużo trzeźwiej niż kiedyś.
„Marek to zawsze była ślepa uliczka. Nawet jeśli ciekawa i czasem urocza, to prowadząca donikąd”.
Nawet zakup fajnego motocykla nie był w stanie zmienić kierunku tej drogi. I dobrze, bo moje serce zdecydowanie mocniej biło dla Langego.
Nie oznacza to oczywiście, że pozostali bohaterowie pozostają w cieniu. Wręcz przeciwnie. Na szczególną uwagę zasługuje Edward Kolski, którego trudno obdarzyć choćby odrobiną sympatii. To człowiek chorobliwie spragniony atencji, podziwu i uwielbienia, a przy tym przekonany, że świat powinien działać wyłącznie na jego zasadach. W sumie nie dziwi mnie, że jedyną rzeczą, którą dało się u niego naprawdę polubić, była jego Honda Shadow. W końcu prowadziła się zdecydowanie lepiej niż jej właściciel.
„Bezwładność” to jednak znacznie więcej niż galeria wyrazistych bohaterów. To historia o konsekwencjach dawnych wyborów, o zemście, poczuciu winy i próbach odzyskania kontroli nad własnym życiem. Wysocka bardzo sprawnie splata ze sobą kilka pozornie niezależnych historii, a potem stopniowo odkrywa kolejne elementy układanki.
Mimo tematów, które momentami potrafią naprawdę przygnieść, Wysocka nie traci poczucia humoru. Dzięki temu „Bezwładność” zachowuje świetny balans między emocjami, napięciem i zwyczajną przyjemnością z czytania.
Jeśli „Niepamięć” była udanym debiutem, to „Bezwładność” pokazuje, że nie był to przypadek. Margareta Wysocka ma pomysł zarówno na historie, jak i bohaterów, z którymi po prostu chce się spędzać czas.
A ja już dziś wiem jedno: jeśli Paderska znów wplącze się w jakieś kłopoty, ja bez wahania ruszę za nią.
Autor recenzji: Anna Joanna Brzezińska
Tytuł: Bezwładność
Autor: Margareta Wysocka
Wydawnictwo: StoryLight
Data premiery: 14.10.2026
Za egzemplarz recenzencki serdecznie dziękuję Wydawnictwu StoryLight
