Niedzielę Wielkanocną na festiwalu Misteria Paschalia zdominowała w całości muzyka Johanna Sebastiana Bacha. Po raz pierwszy w Krakowie wystąpił jeden z czołowych we Francji zespołów specjalizujących się w muzyce barokowej – Café Zimmermann.
Nazwa zespołu założonego w 1999 roku przez klawesynistkę Céline Frisch i skrzypka Pabla Valettiego, nawiązuje do słynnego lipskiego lokalu Gotffrieda Zimmermanna, w którym Collegium Musicum kierowane przez samego Bacha dawało cotygodniowe koncerty.
Na początek artyści zaprezentowali Koncert a-moll na skrzypce, smyczki i b.c. BWV 1041, z piękną kantyleną skrzypiec w części środkowej. Następnie przyszedł czas na jedną z dwóch tego wieczoru kantat solowych na głos altowy, pochodzących z III rocznika lipskiego, które powstały w 1726 roku. Solistą w obu był znakomity i niezwykle ceniony francuski kontratenor Damien Guillon.
Jako pierwsza zabrzmiała kantata Vergnügte Ruh’, beliebte Seelenlust BWV 170 (O błogi spokoju, o duszy radości). Uwagę zwróciła zwłaszcza środkowa aria Wie jammern mich doch die verkehrten Herzen (Jakże mnie martwią te serca przewrotne), która jest lamentem nad grzesznikiem, idealnie oddanym za pomocą środków muzycznych. Co ciekawe, druga solowa partia obok altu, należała tutaj do organów (grająca na pozytywie Frisch). W finałowej arii da capo z udziałem pozytywu i obojów Mir ekelt mehr zu leben Guillon zaprezentował wirtuozowską technikę.
W Koncercie A-dur na obój d’amore, smyczki i b.c., który zrekonstruowano na podstawie BWV 1055 zagrała jedna z trzech oboistek w zespole, Molly Marsh. W częściach skrajnych solistka zachwycała brawurową techniką, a w środkowym Larghettopiękną kantyleną miłosnego oboju. Ostatnim koncertem, który zabrzmiał tego wieczoru był słynny Koncert d-moll na dwoje skrzypiec, smyczki i b.c. BWV 1043 w wykonaniu Davida Plantiera i Mauro Lopesa Ferreiry, z niezwykle efektowną i posiadającą chwytliwy ritornell częścią Vivace.
Na zakończenie usłyszeliśmy drugą z kantat – Gott soll allein mein Herze haben BWV 169 (Tylko Bóg ma być w sercu moim). Otwierającą dzieło melodyjną Sinfonię (z koncertującym udziałem organów) Bach oparł na pierwszej części swojegoKoncertu klawesynowego E-dur BWV 1053. Z kolei w pięknie oddanej przez Guillona, bogatej retoryczne arii Stirb in mir, Welt, und alle deine Liebe (Zgiń we mnie świecie i twa namiętność) kompozytor zaadaptował środkową część wspomnianego koncertu. Kantatę zwieńczył luterański chorał Du süße Liebe, schenk uns deine Gunst (Ogniu miłości, niech Twój promień i w nas żarliwy wzbudzi płomień).
Bachowska muzyka w wykonaniu Café Zimmermann i francuskiego kontratenora wzbudziła entuzjazm słuchaczy. Po długiej owacji otrzymaliśmy aż dwa bisy: altową arię Erbarme dich z Pasji według św. Mateusza oraz finałową część Koncertu a-moll na skrzypce.
[imagebrowser id=159]
Źródło: organizator
Fot. Michał Ramus, www.michalramus.com
