Międzynarodowe Centrum Kultury serdecznie zaprasza na wyjątkową wystawę „Tempus fugit. O czasie i przemijaniu”. Wystawa opowiada o przemijaniu, opisując zarówno jego negatywne, jak i pozytywne aspekty: śmierć, zniszczenie i zapomnienie z jednej oraz pamięć, trwanie i sławę z drugiej strony.
Galeria Międzynarodowego Centrum Kultury w Krakowie
Rynek Główny 25
2 marca – 8 maja 2016 r.
Upływ czasu ukazany jest także poprzez ukazanie procesu dorastania czy dostosowywania się człowieka do panującej mody i trendów.
Wśród ponad stu grafik, pochodzących z XVI–XIX wieku, znajdują się ryciny Giovanniego Battisty Piranesiego, Egidiusa Sadelera, Hendricka Hondiusa i Giovanniego Benedetta Castiglione. Kontrapunktem dla historycznych przedstawień są wybrane prace polskich dwudziestowiecznych konceptualistów: Romana Opałki, Stanisława Dróżdża i Zygmunta Rytki.
Wystawa w Galerii MCK jest już dziesiątą prezentacją niezwykle cennych zbiorów Biblioteki Naukowej PAU i PAN w Krakowie.
„Nieuchronny upływ czasu, przemijanie i popadanie w zapomnienie to tematy obecne w sztuce od stuleci. Prezentowane na wystawie obrazy pokazują kulturowe źródła współczesnego doświadczenia czasu i przemijania.” – zapowiada kuratorka wystawy, dr Anna Olszewska i dodaje: „Odwołując się do epoki Kartezjusza i Woltera koncentrujemy się na egzystencjalnym wymiarze przemijania. Jego ślady odnajdujemy w martwych naturach, alegorycznych przedstawieniach cnót i przywar, w obrazach ruin, seriach portretowych.”
***
Wystawa skoncentrowana została wokół trzech głównych pojęć: vanitas, trwania i „nietrwania”.
Pierwsza część wystawy przedstawia wyobrażenia przemijającego czasu typowe dla XVI i XVII wieku. Znaleźć tu można zestawienie młodzieńczego piękna z personifikacją śmierci czy martwe natury przypominające o marności doczesnego świata. Ważny wątek stanowią relacje pomiędzy ulotną naturą czasu a dokumentacyjną rolą oddziaływaniem sztuki i nauki. Ukazywano je, zestawiając alegoryczne wyobrażenia malarstwa, muzyki i sztuk wyzwolonych z atrybutami przemijania.
W pracach dawnych mistrzów widać czaszki, klepsydry, zegary, ścięte kwiaty ukazane w sąsiedztwie instrumentów muzycznych, map i ksiąg, modeli nieba czy lunet służących do jego obserwacji.
W następnych częściach ekspozycji znaleźć można przykłady pojmowania czasu i przemijania właściwe dla epoki oświecenia, w której ukształtował się nowy model historii. Oświeceniowa idea postępu – wizja dziejów kształtowanych przez rozumne działanie człowieka – zupełnie nie przystaje do motywów vanitas , tak popularnych sztuce w XVII wieku. Według nowej koncepcji przeszłość wciąż wzbogaca się o kolejne świadectwa, żmudnie wydobywane przez historyków na światło dzienne. Wśród nich są również takie, które o przeszłości mówią tylko przez swoją formę: ruiny, fragmenty rzeźb, obrazy dawnych mistrzów. Dzięki nim historię zaczyna się oglądać.
W części nazwanej Nietrwałe prezentowane są grafiki komentujące zachowania związane z upływem czasu – portrety i serie obrazów wpisujące cykl ludzkiego życia w porządek społeczny. W obrazach tych ujawnia się podwójne działanie czasu, który niszczy i buduje jednocześnie.
***
Kuratorka wystawy: dr Anna Olszewska
Godziny otwarcia: wtorek – niedziela 10:00–18:00
Ceny biletów: 10/ 6 zł, rodzinny 14 zł
Wystawie towarzyszy dwujęzyczny katalog.
Współorganizator wystawy: Biblioteka Naukowa PAU i PAN w Krakowie
Zapraszamy również na stronę MCK: mck.krakow.pl/
