Misterium „Stabat Mater” przygotowane przez Krakowską Operę Kameralną jest najlepszym dowodem na to, że nic tak czasem nie pomaga w wyeksponowaniu piękna jak harmonia i prostota. Spektakl powstał w wyniku połączenia dwóch barokowych dzieł: sekwencji Stabat Mater Antonia Vivaldiego i Giovanniego Battisty Pergolesiego. Utrzymanie spektaklu w estetyce renesansowego wysublimowanego ascetyzmu daje wspaniałą całość tworzącą patetyczny i jednocześnie pełen wielkopostnej zadumy nastrój.
Ujmujący, czysty śpiew młodych solistów: Łukasz Dulewicza (kontratenor) i Sylwia Olszyńskiej (sopran) to niewątpliwie najbardziej charakterystyczna cecha przedstawienia i jego niekwestionowany walor. Muzyka w wykonaniu skromnej, sześcioosobowej orkiestry Krakowskiej Opery Kameralnej nie była tłem dla wokalu śpiewaków, a jego znakomitym uzupełnieniem. Połączenie tych czystych brzmień, bez zbędnego przepychu, sprawia, że na pierwszy plan wysuwa się bogata warstwa emocjonalna utworów. Dzięki temu muzycy pozwalają jednocześnie odczuć wzruszenie i melancholię, dają okazję do refleksji o tematyce egzystencjalnej.
Oczywiście uwadze nie może umknąć warstwa wizualna spektaklu, nawiązująca do malarstwa malarstwa gotyckiego, barokowego, wzbogacona elementami współczesnymi. Trzy kobiety w powłóczystych szatach sprawiają wrażenie dosłownie zdjętych z piętnastowiecznego obrazu „Trzy Marie u grobu” autorstwa Jana van Eycka. Natomiast oświetlenie akcentujące szczegóły, wydobywające z ciemności poszczególne postacie, tworzy bardzo charakterystyczny dla barokowego malarstwa półmrok, tak widoczny na płótnach Rembrandta. Ta „rzeźbiarskość” obrazu scenicznego, jego głębia, rozbudza ciekawość, wprowadza w atmosferę tajemnicy. Bardzo ważnym jego elementem jest również statyczność: choreografia sprowadza się do zaledwie kilku płynnych ruchów, dzięki czemu zostają zaakcentowane bardzo najbardziej wymowne gesty.
Całość jest synestezyjnym połączeniem muzyki i obrazów, integrującym różne epoki, ukazującym ponadczasowość dzieł wielkich mistrzów, ich uniwersalizm. Delikatność smyczkowych brzmień i poruszający wokal, podane w niebanalnej oprawie plastycznej sprawiają, że mamy wrażenie uczestnictwa w wielkim wydarzeniu artystycznym.
Recenzowała: Ligia Kazusek
„Stabat Mater”
Teatr: Krakowska Opera Kameralna
Reżyseria: Wacław Jankowski
Kierownictwo muzyczne: Paweł Szczepański
Kompozycja ruchu scenicznego: Jadwiga Leśniak-Jankowska
Kostiumy: Joanna Jaśko-Sroka
Kontratenor: Łukasz Dulewicz
Sopran: Sylwia Olszyńska
Testes Passionis: Alicja Billewicz, Agnieszka Reiser
Orkiestra Krakowskiej Opery Kameralnej w składzie:
Skrzypce I: Maria Boroń
Skrzypce II: Barbara Szpakiewicz
Altówka: Przemysław Dajcz
Wiolonczela: Ewa Wojsław – Bober
Kontrabas: Lesław Wydrzyński
Szpinet: Anna Huszczo
Data spektaklu: 12 marca 2016, godz. 20.00
