Pisarski debiut Isabel Allende, który przyniósł jej tytuł jednej z najważniejszych i najbardziej utalentowanych pisarek iberoamerykańskich XX wieku.
Przepełniona pasją i przemocą historia burzliwych losów trzech pokoleń rodziny Trueba i blisko stu lat gwałtownych przemian społecznych, w kulminacyjnym momencie stawiających dumnego i porywczego patriarchę rodu i jego ukochaną wnuczkę po przeciwnych stronach politycznej barykady. Za kulisami działań rewolucyjnych i kontrrewolucyjnych w kraju toczy się inna, być może jeszcze boleśniejsza walka, zamknięta w czterech ścianach ponurej willi pełnej duchów przeszłości.
Bohaterowie trawieni są przez miłość przekraczającą granice życia i śmierci, nienawiść pozostawia w nich wyłącznie zgliszcza, niekończące się wyrzuty i oskarżenia, a niemożliwe do zaspokojenia żądze i ambicje zderzają się z piekłem politycznych przewrotów. Każdemu z nich przyjdzie odpowiedzieć na pytanie, czym są więzy krwi wobec moralności i powinności i czy osobiste przekonania są ważniejsze od rodziny.
Isabel Allende tworzy misterną sieć zależności między do bólu ludzkimi postaciami, wydobywa z nich głęboko skrywane uczucia, wystawia na próbę łączące ich więzi, a zarazem przedstawia burzliwą historię narodu na skraju przepaści. Saga, stanowiąca triumf realizmu magicznego.
Od pierwszego wydania minęło prawie czterdzieści lat i dziś Dom duchów to klasyk, który na dobre ukształtował pewien wizerunek latynoamerykańskiej literatury. Nikomu jeszcze nieznana Isabel Allende napisała tę powieść z tęsknoty za krajem, z którego wyjechała i który po wojskowym zamachu stanu nigdy nie miał już być taki sam. To powieść o miłości i innych mocnych uczuciach, w której jedni cierpią z winny innych, a ci inni – z własnej; powieść oparta na wyrazistych postaciach kobiet; wreszcie: powieść, w której zdarzają się rzeczy nadprzyrodzone, ale przecież opowiada ona o rzeczywistym kraju i jego historii. Prawda, Dom duchów cienki nie jest, ale miejsce dla niego powinno znaleźć się na każdej półce z książkami.
Tomasz Pindel, tłumacz, wykładowca i znawca literatury hiszpańskojęzycznej
Choć głównym bohaterem Allende uczyniła mężczyznę, Dom duchów jest powieścią o sile i solidarności kobiet. O zrozumieniu i wsparciu – także w ciszy. Książka sprzed czterech dekad stała się w świecie, w którym przyszło nam żyć, nad wyraz aktualna. Pokazuje, że wbrew różnym okolicznościom walka ma sens.
Michał Nogaś, dziennikarz „Gazety Wyborczej”, „Książek. Magazynu do Czytania” i Radia Książki
Isabel Allende (ur. 1942) – chilijska pisarka i dziennikarka. Jej rodzina została zmuszona do ucieczki do Wenezueli po zamachu stanu z 1973 roku, podczas którego obalono ówczesnego prezydenta, kuzyna jej ojca, Salvadora Allendego, a do władzy doszedł Augusto Pinochet. Doświadczenia te wykorzystała, pisząc swoją debiutancką powieść Dom duchów, która stała się międzynarodowym bestsellerem i została sfilmowana w gwiazdorskiej obsadzie. Opublikowała ponad 20 powieści, m.in.: Z miłości i cienia (1992), Córkę fortuny (1998), Opowieści Ewy Luny (2000), Portret w sepii (2008), Ines, pani mej duszy (2008), Japońskiego kochanka (2016), W samym środku zimy (2018) i Długi płatek morza (Marginesy 2020), które zostały przetłumaczone na 35 języków i sprzedane na całym świecie w prawie 70 milionach egzemplarzy. Od 1987 roku mieszka w Stanach Zjednoczonych.
Tytuł: Dom duchów
Autor: Isabel Allende
Premiera: 27.01.2021
Wydawnictwo: Marginesy
