,,Dom pożądania” autorstwa Alexis Henderson to książka którą przedstawia zupełnie inną wizję wampiryzmu. Co ciekawe, słowo ,,wampir” nawet nie pojawia się w tej książce.
,,Dom pożądania” przedstawia historię Marion Shaw. Dziewczyna wychowywała się w slumsach i ma już dosyć takiego życia. Gdy w gazecie znajduje ogłoszenie o poszukiwaniu krwiopanny, zdesperowana dziewczyna decyduje się podjąć ryzyko. Krwiopanny są zatrudniane w bogatej Północy, gdzie szlachcice piją krew młodych służących. Bycie krwiopanną to wymagająca, ale opłacalna pozycja, zwłaszcza dla kogoś, kto nie ma praktycznie nic. Każda krwiopanna po ukończeniu swojej służby otrzymuje sowite wynagrodzenie, które pozwala na usamodzielnienie się i dostatnie życie.
Marion nie może stracić takiej okazji i po sprzeczce z bratem, jedynym żyjącym członkiem rodziny, ucieka z domu i zgłasza się na stanowisko krwiopanny. Zostaje zatrudniona w Domu Pożądania, którego właścicielką jest hrabina Lisavet. Marion Shaw stara się dobrze wykonywać swoje obowiązki związane z upuszczaniem krwi, aby zaimponować wymagającej hrabinie i zdobyć jej względy. Marion nie wie jednak, że Dom Pożądania skrywa więcej tajemnic, niż się jej wydaje, a wydostanie się z niego może okazać się niemożliwe.
,,Powołaniem krwiopanny jest życie w bólu i w luksusie, w takiej samej mierze”
(fragment książki)
Książka ,,Dom pożądania” to ciekawe przedstawienie wampiryzmu, czym zdecydowanie wyróżnia się wśród innych książek o tej tematyce. Mimo, że nie należę do osób o słabych nerwach, opisy upuszczania krwi lub pożywiania się na krwiopannach wywołały u mnie dreszcze obrzydzenia. I to jest zdecydowaną zaletą tej książki, bo nie mogłam się od niej oderwać. Jednak jestem trochę zawiedziona zakończeniem książki, ponieważ wydaje mi się, że potencjał historii nie został w pełni wykorzystany. Nie miałabym nic przeciwko, gdyby zakończenie było trochę dłuższe, dzięki czemu wszystkie wątki tej historii miałyby swoje zakończenie.
Mimo pewnych niedociągnięć, ze względu na szczegółowy opis Domu Pożądania (który sprawia, że Czytelnik czuje się, jakby podążał korytarzami tego domu i odkrywał jego tajemnice), opisy związane z obowiązkami krwiopanny oraz nieoczekiwane zakończenie, mogę polecić tę książkę nie tylko osobom, które lubią historie związane z wampirami, ale również każdemu, kto szuka mocnych wrażeń i emocji podczas czytania.
Więcej na temat książki możecie przeczytać: tutaj
Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Mova.
Materiały prasowe: Wydawnictwo Mova
