Maja Opiłka po świetnie przyjętym debiucie nie zwalnia tempa. W czerwcu na półki w księgarniach trafiła jej druga powieść. Zgodnie z zapewnieniami samej autorki ma ona być jeszcze lepsza niż „Czarny żałobnik”, który zachwycił mnie w każdym aspekcie i jak do tej pory jest na podium w moim rankingu książek które warto przeczytać w 2024 roku. Dlatego też z dużymi oczekiwaniami sięgnęłam po „Kuglarza”, którego okładka wręcz hipnotyzuje.
Po trzydziestu latach spokoju, historia w Gliwicach niespodziewanie dla wszystkich zaczyna się powtarzać. Powraca horror, który był tematem pierwszych stron gazet w całym kraju. Giną niewinne dzieci, przy ciałach których morderca pozostawia lalkę wystruganą z drewna i przypominającą ofiarę. Gdyby nie fakt, że w latach dziewięćdziesiątych skazano odpowiedzialnego za zabójstwo piątki czterolatków, można by było pomyśleć, że Kuglarz powrócił…
Czy w 1993 roku popełniono błąd i skazano niewinnego człowieka? Jeśli tak, to czy to możliwe, że ktoś na pstryknięcie palcem przestał zabijać? Zagadkę tę będzie musi rozwiązać komisarz Andrzej Wrona, którego niemal wszyscy uważali za dziwaka z trudną przeszłością. Przeczuwa, że przeciwnik jest niebywale inteligentny i przebiegły. Sprawca nie działa pod wpływem emocji. Wszystko doskonale przygotowuje, dbając o najdrobniejsze szczegóły. Niczym rasowy kuglarz wodzi policję za nos, pokazując swoje najlepsze sztuczki. Wrona wie, że będzie piekielnie trudno wpaść na jego trop, a ofiar najprawdopodobniej będzie przybywać.
Kuglarza schwytano dopiero po anonimowym donosie. Śledztwo stało w martwym punkcie przez klika miesięcy. Nie było żadnych śladów, ani podejrzanych. Czy tym razem policja będzie skuteczniejsza? Czy ponownie będzie bezradna i będzie wyczekiwać telefonu z informacją na temat sprawcy? Jaką rolę w tym śledztwie odegra dziennikarka Monika Pietrzyk, która prywatnie spotyka się z komisarzem Wroną. Dla niej to nie jest kolejny zwykły temat do opisania. Kuglarz zamordował jej starszą siostrę. Skrywane przez nią demony ożyły i wypełzły, by o sobie przypomnieć…
Sprawę w 1993 roku prowadził Robert Zamojski, który przez schwytanie Kuglarza stał się jeszcze za życia żywym pomnikiem prokuratury. Tamto śledztwo spowodowało eksplozję jego kariery. Czy i tym razem przyczyni się do schwytania mordercy? Czy może wręcz przeciwnie, nie będzie chciał, by ktoś grzebał w śledztwie sprzed trzydziestu lat i wykazywał nieścisłości, których nie brakowało… Na pewno będzie miał wgląd do akt bieżącej sprawy, bo ta trafiła w ręce jego syna, który jest wpatrzony w niego jak w obrazek, a jego największym marzeniem jest to, by zaimponować ojcu.
Wszystko to dzieje się w roku, w którym skazany za morderstwa dzieci sprzed lat może ubiegać się o przedterminowe skrócenie kary. Chce by reprezentowała go Kinga Wrońska, dziewczyna Zamojskiego. Czy kobieta zaryzykuje i zgodzi się być adwokatem diabła? Poza swoją karierą ryzykuje również zerwaniem znajomości z Wojtkiem, bo ten na pewno nie zaakceptuje tego wyboru. Kuglarz ma jednak dla niej coś, po co przyjechała do Gliwic…
Pikanterii dodaje fakt, że nieliczne poszlaki, którymi dysponuje policja wskazują na Wrońską. Czy to ona jest naśladowczynią Kuglarza, czy może ktoś próbuje ją wrobić?
Maja Opiłka swym debiutem postawiła sobie bardzo wysoko poprzeczkę i muszę przyznać, że „Kuglarzem” udowodniła, że „umie w kryminały”. Mamy tu skomplikowaną sieć powiązań, które kryją wiele mrocznych sekretów z przeszłości, trudne śledztwo i świetnie wykreowanych bohaterów, którzy walczą z własnymi demonami. Osobiście polubiłam bardzo Kingę Wrońską, z którą chętnie bym pobiegała i podyskutowała o książkach. Muszę przyznać, że także komisarz Wrona mnie zaintrygował i wzbudził moje zainteresowanie. Fabuła książki trzyma czytelnika w napięciu, zaś mnogość wątków nie pozwala na to, by choćby na chwilę oderwać myśli od „Kuglarza”. Jeśli chcemy sami wytropić mordercę, musimy być czujni i skupieni cały czas. Autorka miała kolejny doskonały pomysł na powieść. Oby tak dalej.
Autor recenzji: Anna Joanna Brzezińska
Tytuł: Kuglarz
Autor: Maja Opiłka
Wydawnictwo: Initium
Data premiery: 21.06.2024
Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Initium.
