8 lipca 2025: „Dziś umarł Prokofiew”
15 lipca 2025: „Manelle”
Życie jest snem i ułudą nietrwałą, chwilową, i nikczemną. Wszystko jest w ruchu i zmienności. Świat jest na opak wywrócony. Jesteśmy niczym rzeźby uwięzieni w dramatycznych gestach lub jako postaci z obrazów pragnące umknąć z ram. Varietas delectat – zmienność sprawia przyjemność.
To barok. Biblioteki pełne są nieprzeczytanych barokowych książek (albowiem pisał wtedy kto mógł) – jak choćby dzieła Pawła Symplicjana, o którym dowiedzieć się można że był jezuitą, spowiednikiem zakonnic, żył w latach 1577 – 1646 w Krakowie i Pułtusku. Być może nazwisko Symplicjan sam sobie nadał od łacińskiego „simplex” co znaczy: łatwy, bezpretensjonalny , lekki, naiwny, szczery, zwyczajny, zwykły. I pewno kimś takim chciał być ksiądz Symplicjan skoro napisał dzieła o bogato zawiłych, niczym barok tytułach: „Szafarnia obroków duchownych „, „Manelle Duchowne albo Porządek żywota Chrześcijańskiego” O dobrej i szczęśliwej śmierci”, „Perła droga, to jest Żywot chrześcijański…”, „Środki zbawienne do życia pobożnego i wiersz o różnicy życia światowego”, „Wizerunek człowieka umierającego”. Są tam także dziesiątki ułożonych w rytm barokowego wiersza porad o czym myśleć: przy ubieraniu się i rozbieraniu, przy jedzeniu, przy dzwonieniu, przy kładzeniu się i wstawaniu z łóżka, używając wszelakich dóbr, milcząc i patrząc na świat… I chyba mało kto te księgi przez czterystu lat czytał, skoro – złożone w oryginale tajemniczą dla nas (ale jednak polską) czcionką – nie zostały (poza jednym wyjątkiem: wierszem o ogniłej głowie) transponowane na współczesny, czytelny dla dzisiejszego odbiorcy zapis literowy. Część z tych wierszy będzie można usłyszeć w naszym przedstawieniu.
Ale barok to nie tylko rymowane wskazówki jak podążać drogą życia. Barok to także gra z Fortuną, Światem, Ciałem, Demonami i Czasem – i te alegoryczne postaci ujrzymy także na scenie. Barok to także groteska szczerząca zęby w uśmiechu trupiej czaszki, to także rozkładające się wskutek francuskiej choroby ciała lubieżników i rozkoszników, a także osły poganiające zaprzęgniętych w chomąta ludzi.
Barok to także to także szaleństwo czyli „La Follia”, jak brzmi nazwa sonat przeznaczonych do tańca – jedna z nich, najdoskonalsza czyli szaleństwo Antonio Vivaldiego stało się inspiracją do stworzenia muzyki (wykonywanej na żywo) do spektaklu, którego środki wyrazu rozpostarte są od bezustannego ruchu i tańca do pulsujących w rytm barokowego wiersza słów.
Barok to bogato zdobiona maska, za którą kryje się twarz człowieka rozpiętego między grozą, trwogą a rozkoszą. I w naszym spektaklu aktorzy czasem ukrywają swe twarze za maską.”
19 lipca 2025: „Mumerus. Koncert”
20 lipca 2025: „Mumerus. Koncert”
Program: wariacje i improwizacje na temat następujących utworów:
J. S. Bach, Preludium z 2 Suity wiolonczelowej
F. Chopin, Preludium e-moll
L. van Beethoven, Sonata księżycowa
A. Vivaldi, La Follia- J. S. Bach, Preludium c-moll z Das Wohltemperierte Klavier
F. Chopin, Etiuda f-moll- F. Chopin, Mazurek a-moll- B. Bartok, Tańce rumuńskie
E. Grieg, W grocie Króla Gór- F. Chopin, Walc cis-moll
Wykonawcy: Susanna Jara (skrzypce, wiolonczela, cymbały, lira korbowa, głos), Alicja Margolin (fortepian, pianino kapitańskie, elektryczne instrumenty klawiszowe), Michał Braszak (kontrabas, sampling).
Reżyseria: Wiesław Hołdys
Zdjęcia: Robert Siwek; Jacek Maria Stokłosa
